A A A

Lekarz konsultant do spraw leczenia uzdrowiskowego

Kartę badania wraz z załącznikami przesyła rada zakła­dowa referatowi socjalnemu okręgowego zarządu zwią­zku branżowego. Duże zakłady pracy, dysponujące wła­sną pulą skierowań, posiadają własnego lekarza konsul­tanta i same dokonują rozdziału miejsc dla swoich pra­cowników. Związki zawodowe, względnie rady zakładowe wydzie­lonych zakładów pracy, po zewidencjonowaniu przeka­zują całość dokumentacji lekarzowi konsultantowi. W tym miejscu należy wyjaśnić, rolę i zadania lekarza konsultanta. Jest nim lekarz o odpowiednich kwalifi­kacjach, który ocenia karty badań pod względem facho­wym, wnioskuje o przydziale rodzaju leczenia — sana­toryjnego lub ambulatoryjnego, wyznacza jedno lub kil­ka, zbliżonych profilem leczniczym, uzdrowisk, orzeka, czy leczenie uzdrowiskowe, zgodnie z zaleceniem lekarza wystawiającego wniosek, ma być przeprowadzone w okresie urlopu wypoczynkowego lub czy choremu przysługuje wyjątkowe prawo otrzymania czasowego zwolnienia od pracy na pełny lub częściowy okres pobytu w sanatorium. Oceny i decyzji dokonuje konsultant zaocz­nie, to znaczy, nie badając osobiście chorego. Właściwej kwalifikacji dokonał bowiem lekarz przychodni. Powtarza­my, on jeden zna dobrze stan zdrowia pacjenta, to on bierze pełną odpowiedzialność za wydane orzeczenie. Zaoczna ocena dokonywana przez lekarza konsultanta jest możliwa, gdy dysponuje on pełną dokumentacją lekarską, to jest wszelkimi danymi dotyczącymi skarg chorego, przebiegu jego chorób, ich leczenia, danymi o przebytych operacjach, leczeniach szpitalnych itp. Wszystkie te informacje podane są w karcie badań w od­powiednich rubrykach, do której dołącza się wyniki ba­dań dodatkowych. Decyzja lekarza konsultanta nie ozna­cza jeszcze przydziału skierowania do uzdrowiska.