A A A

Zmiana osobowości w wieku dojrzewania

Objawy psychiczne dotyczą sfery umysłowej i uczuciowej. Jest to najbardziej impresyjny okres życia, w którym kształtują się fundamenty przyszłego intelektu, charakteru i wartości moralnych. Psychiczne dostosowanie — poczucie bezpieczeństwa wieku dziecięcego ustępuje poczuciu niepewności okresu młodzieńczego. W okresie pokwitania, tj. w okresie endokrynologicznego przełomu, ulega zmianom cała osobowość, a nie tylko po-szczególne jej składniki. Zachodzą zmiany w sferze uczucia, temperamentu i charakteru. Zmienność nastrojów, skłonność do opozycji może trwać do lat 16, a nawet dłużej. Często zaznacza się negatywne nastawienie do wszystkiego, co przypomina cechy kobiece. Stosunek do chłopców staje się bardziej wybiórczy i krytyczny, pojawia się kokieteria w jej najrozmaitszych przejawach. Chęci podobania się towarzyszy pewna wstydliwość. U dziewcząt w okresie pokwitania sprawy seksu odgrywają mniejszą rolę niż u chłopców. Niektórzy wyróżniają w okresie pokwitania 2 fazy. Faza „wzmocnienia sił" trwa do 11 roku życia. Charakterystyczne są wtedy zgiełkliwe zabawy o tematyce bohaterskiej, będące mieszaniną pragnień i strachu. Następną fazę — „negatywną" — cechuje obniżenie chęci do pracy, drażli-wość, zmienność zainteresowań i dążeń. W okresie tym dziewczynki ulegają łatwo negatywnym dla nich wpływom. Obserwuje się pogorszenie wyników w szkole. Po wystąpieniu pierwszej miesiączki następuje wzmożenie procesów woli. W okresie pokwitania duży wpływ odgrywają warunki środowiskowe. Dziewczęta, które zazwyczaj później niż chłopcy ulegają uświadomionym uczuciom seksualnym i które przejawiają większą bierność, mają zazwyczaj dążenia bardziej wysublimowane niż wyżycie seksualne.