A A A

Zaburzenia miesiączkowania

Prawidłowe miesiączki występują u dziewcząt w 12—14 roku życia i powtarzają się przez cały okres dojrzałości płciowej do 48—50 roku życia. U zdrowej kobiety występują regularnie co 28 do 30 dni, trwają 3 do 5 dni i u większości kobiet nie wywołują żadnych dolegliwości lub bardzo nieznaczne. Jeżeli pierwsza miesiączka wystąpi przed 11 rokiem życia lub późno — po 15 roku, matka powinna zgłosić się z dziewczynką do poradni dla kobiet lub do poradni dla dziewcząt. Przez pierwsze 6 do 12 miesięcy krwawienia mogą występować nieregularnie. Często pomiędzy pierwszą v/ życiu miesiączką a drugą może być przerwa trwająca kilka miesięcy. Takie zaburzenia na początku miesiączko-wania nie powinny niepokoić matek. Natomiast jeżeli po roku miesiączkowanie nie unormuje się, należy zgłosić się do poradni. Niektóre dziewczynki mają w okresie dojrzewania płciowego bardzo obfite miesiączki długo trwające i występujące częściej aniżeli co 28 dni. W takich przypadkach matka powinna udać się z córką do lekarz;*, aby w porę zapobiec niedokrwistości i uregulować miesiączkowanie. Również bolesne miesiączkowanie u dziewczynki powinno skłonić matkę do zasięgnięcia porady lekarskiej. Brak występowania regularnych miesiączek u dziewcząt może być spowodowany niedorozwojem narządu rodnego połączonym z ogólnym niedorozwojem organizmu. Podobne stany należy jak najwcześniej rozpoznawać i leczyć, gdyż w przyszłości mogą prowadzić do niepłodności albo powtarzających się poronień samoistnych czy porodów przedwczesnych. Brak miesiączek występuje jako zjawisko prawidłowe w czasie ciąży oraz często w okresie karmienia piersią. Poza tym zatrzymanie miesiączek jest objawem chorobowym. Towarzyszy ono schorzeniom ogólnym, jak gruźlica, białaczka, schorzenia gruczołów wewnętrznego wydzielania lub jest spowodowane schorzeniem narządu rodnego. Bolesne miesiączkowanie może być spowodowane schorzeniami narządu rodnego lub jego niedorozwojem. Przyczyn, które powodują nieprawidłowe miesiączkowanie, jest dużo, zawsze należy zgłosić się do lekarza. Z innych zaburzeń miesiączkowania należy wymienić krwawienia zbyt skąpe, zbyt częste, nieregularne, przedłużone i obfite. Kobiety po okresie przekwitania nie miesiączkują i dlatego wystąpienie nawet najmniejszego krwawienia z narządu rodnego po menopauzie powinno być przyczyną zgłoszenia się do lekarza. Krwawienia takie mogą być objawem groźnej choroby, przede wszystkim raka. Każda kobieta cierpiąca na jakiekolwiek zaburzenia mie-siączkowania powinna bezzwłocznie zgłosić się do poradni dla kobiet, aby poddać się odpowiednim badaniom i leczeniu. Stosowane obecnie metody badania i sposoby leczenia pozwalają na skuteczne zwalczanie takich dolegliwości.