A A A

Wstrzemięźliwość płciowa

Wstrzemięźliwość płciowa nie jest wynalazkiem nowoczesnym — kult czystości przewija się przez kulturę starogrecką i rzymską. Mitologia opowiada o bogini niewinności Pudicytii, a również o innych boginiach, które składały śluby niewinności. Ten duch ascezy i wstrzemięźliwości dość jaskrawo występuje we wczesnych wiekach ery chrześcijańskiej, a później jest popierany i kultywowany przez klasztory i zakony średniowiecza. W roku 1798 Mal-thus w Anglii podał swą tezę o wstrzemięźliwości płciowej jako o środku zmniejszenia liczby ludności. Teoria Malthusa była jednak nieżyciowa i nierealna, ponieważ popęd płciowy jest znacznie silniejszy niż najdoskonalsza propaganda wstrzemięźliwości. W roku 1818 Mili ogłosił swoje prace, w których zalecał stosowanie środków zapobiegawczych jako jedyną racjonalną metodę. Teoria Milla została nazwana neomaltuzjań-ską i zaczęła bardzo szybko się rozpowszechniać. Zwolennikami jej stali się nie tylko działacze polityczni i ekono¬miści, ale także lekarze i społecznicy.