A A A

Poród

Porodem nazywamy szereg procesów, w wyniku których płód zostaje wydalony z ciężarnej macicy przez kanał rodny na zewnątrz. Każdy poród powinien odbywać się w szpitalu ze względu na bezpieczeństwo matki i dziecka. Ponieważ w czasie porodu zmiany sytuacji zachodzą stosunkowo szybko, więc nie zawsze przy porodzie w domu można zdążyć z fachową pomocą. Ponadto fachowa pomoc w domu nie może korzystać dostatecznie szybko z aparatury, urządzeń, krwi i pomocy odpowiedniej liczby osób, tak jak to ma miejsce w szpitalu. Poza tym o wiele lepsze są warunki higieniczne w szpitalu. Niektóre ciężarne sądzą, że w domu opieka ze strony rodziny zastąpi szpital. Sąd ten jest absolutnie błędny. W niektórych sytuacjach rodzina nie tylko nie może pomóc, ale przeciwnie — może zaszkodzić. Tylko fachowy, zdyscyplinowany personel i odpowiednia organizacja może dać maksimum bezpieczeństwa matce i dziecku. Prawidłowy poród prowadzony jest przez położną, do powikłań wzywany jest lekarz. Izby porodowe pozostają w stałym kontakcie z lekarzem, z pogotowiem ratunkowym i najbliższym szpitalem. Tylko w wyjątkowych przypadkach (np. przy braku łączności telefonicznej i szybkim porodzie) może on odbyć się w domu. Wtedy trzeba koniecznie wezwać położną i przeznaczyć na odbycie porodu czysty, dobrze oświetlony pokój. Położna musi mieć do dyspozycji gorącą wodę i mydło, stałą możność gotowania (naczynia, paliwo). W pokoju powinno znajdować się łóżko, stół i 3 krzesła. Łóżko musi być dostępne ze wszystkich stron. Na materac należy położyć ceratę, a na niej czyste, wyprasowane gorącym żelazkiem prześcieradło. Trzeba również przeprasować gorącym żelazkiem czystą bieliznę pościelową i osobistą, prześcieradła i ręczniki — wszystko w zwiększonej ilości. Konieczne jest, by rodząca znała objawy zwiastujące poród, co pozwoli jej zdążyć na czas do szpitala. Jeżeli poród nie wystąpi w terminie, to w ciągu 3—4 dni należy zgłosić się do leksrza. Do szpitala ciężarna powinna udać się: 1) przed terminem, jeżeli mieszka daleko lub nie dysponuje w nocy środkiem lokomocji, 2) jeżeli odczuwa regularne skurcze macicy co 15— 10 minut, 2) jeżeli pękł pęcherz płodowy i odeszły wody płodowe, 4) jeśli zjawia się plamienie lub odchodzi nieco krwi z domieszką śluzu. Ciężarna powinna być odwieziona do szpitala przez kogoś z członków rodziny, najlepiej przez męża. Po odejściu wód, przy krwawieniu transport musi odbywać się w pozycji leżącej i możliwie jak najszybciej. Do szpitala należy zabrać dowód osobisty, książeczkę ubezpieczalni, wszystkie wyniki badań z przebiegu całej ciąży, umieszczone w dużej kopercie. Zasadniczo na oddziale położniczym ciężarna otrzymuje bieliznę szpitalną, powinna zatem wziąć ze sobą tylko przybory toaletowe (szczotkę do zębów, pastę, mydło, grzebień i ewentualnie kosmetyki), papier i ołówek, może zabrać ze sobą mały odbiornik tranzystorowy, najlepiej ze słuchawkami na uszy, żeby nie przeszkadzać współtowarzyszkom. Przekroczywszy próg izby przyjęć ciężarna jest pod opieką szpitala. Od tego momentu musi poddać się rygorom i zasadom szpitalnym i przestrzegać regulaminu, którego ostatecznym celem jest dobro jej i dziecka. Podstawowe elementy w każdej organizacji to dyscyplina i koleżeństwo. Rodząca stała się członkiem tej organizacji, jej postępowanie i zachowanie musi być takie, by ułatwiało personelowi pracę. Do personelu, który pracuje z dużym poświęceniem, powinna ustosunkować się życzliwie i z całym zaufaniem wykonywać polecenia. Kapryśna i niezdyscyplinowana pacjentka nie tylko utrudnia pracę personelowi, ale swoim zachowaniem może zaszkodzić sobie i dziecku. Jeżeli pacjentka ma jakieś zastrzeżenia co do pracy personelu, powinna zakomunikować o tym siostrze oddziałowej lub przełożonej, bądź też ordynatorowi czy kierownikowi oddziału. Przy wypisywaniu się ze szpitala powinna położnica wpisać swoje spostrzeżenia do książki uwag, co może kierownictwu pomóc w usunięciu niektórych usterek. W izbie przyjęć ustala się tożsamość pacjentki, tzn. ciężarna podaje nazwisko, które jest w dowodzie osobistym. Błędem dość częstym jest podawanie nazwiska panieńskiego, co utrudnia prowadzenie prawidłowej dokumentacji noworodka. Następnie przeprowadza się badanie położnicze i ogólne, wykonuje lewatywę, myje pod prysznicem, po uprzednim zgoleniu włosów ze sromu i ze wzgórka łonowego, i przebiera w bieliznę szpitalną. Po przyjściu na salę porodową ciężarna zostaje poddana ponownemu badaniu. Poza tym przeprowadza się wywiady ogólne i położnicze, ustala tętno, temperaturę, ciśnienie, położenie płodu, tętno płodu, wyjaśnia się, czy odeszły wody płodowe. W czasie pobytu na salii porodowej bardzo ważne jest dbanie o czystość rąk i niedotykanie okolicy sromu, bowiem w ten sposób można wprowadzić zakażenie do pochwy. Pod pośladkami musi znajdować się podkładka często zmieniana. Po każdym oddaniu moczu i stolca przez pacjentkę srom należy podmyć. Przebieg porodu notowany jest na specjalnej karcie obserwacji. Jeżeli rodząca znajduje się we wczesnym okresie porodu — kieruje się ją na salę porodową przeznaczoną dla pierwszego okresu porodu. Rodzące po raz pierwszy (pierwiastki) z rozwarciem większym niż 5 cm oraz wieloródki z żywą akcją porodową znajdują się na sali porodowej drugiego okresu porodu. Rodząca przekraczająca próg sali porodowej jest już poinformowana, na czym polega poród, ale zazwyczaj położna, jeżeli jest jeszcze czas, przypomina jej, na czym poród polega i jak ma się ona zachowywać.