A A A

Pierwsze oznaki krzywicy

Do lekarza zgłasza się niekiedy matka z 8-miesięcznym dzieckiem i zaniepokojona pyta, czemu jej dziecko nie ma jeszcze ani jednego ząbka. W czasie rozmowy okazuje się, że dziecko już od 3 miesiąca życia było dziwnie niespokojne, w nocy bardzo się pociło i tarło główkę o poduszkę. Chociaż matce wydaje się, że dziecko dobrze wygląda, jednak niepokoi ją, że jeszcze nie siedzi, nie ma ząbków, że klatka piersiowa jest dziwnie wygięta ku przodowi, że ciemiączko jakoś wcale się nie zmniejsza, że" dziecko jest blade i niespokojne. Nic dziwnego, że matka się niepokoi. Jest się czym martwić, są to bowiem oznaki rozwiniętej u dziecka krzywicy. Krzywica, a jak niektórzy określają, choroba angielska rozwija się wtedy, gdy dziecku brak jest powietrza i słońca. Słońce przez swoje działanie na skórę i cały organizm powoduje, że w kościach odkładają się składniki mineralne potrzebne do prawidłowego rozwoju organizmu. Gdy tych składników mineralnych jest brak, kości stają się miękkie i deformują się — wyginają. Trzeba, żeby matki wiedziały, że słońce nie działa na organizm dziecka, jeśli pada przez szybę,. Dlatego krzywicę mogą mieć nawet te dzieci, które przebywają w słonecznych pokojach. Drugą przyczyną krzywicy jest nieprawidłowe karmie-nie, to jest albo sztuczne karmienie mlekiem krowim, albo zbyt długie karmienie wyłącznie piersią. Często matki myślą, że im dłużej będą karmić dziecko tylko piersią, tym pewniej uchronią je przed krzywicą. Tymczasem wiadomo jest, że mleko matczyne jest niewystarczającym pokarmem już dla 4-miesięcznego dziecka i że takiemu dziecku należy dodawać jedno karmienie sztuczne. Szerzej będziemy mówić o tym przy omawianiu karmienia dzieci. Ażeby dziecko nie dostało krzywicy, matka powinna wywozić je codziennie na spacery, na słońce, świeże powietrze, przestrzegać zasad praioidłoyjego karmienia i podawać regularnie tran lub witaminą D według zaleceń lekarza. Błędem jest, jeśli matki same podają dziecku witaminę D za często lub w niewłaściwych dawkach, gdyż może to spowodować ciężką chorobę dziecka. Dziecku, któremu grozi krzywica ze względu na złe warunki mieszkaniowe, trudności w regularnym wywożeniu na powietrze, lub też z innych powodów — najlepiej podać witaminę D w dawce uderzeniowej, to znaczy jednorazowo doustnie 600 000 jednostek witaminy D. Dawkę tę można powtórzyć po 6 tygodniach i trzeci raz podać znowu po następnych 6 tygodniach. Jednak decyzja co do podawania i przerw między jednym a drugim podaniem witaminy D należy do lekarza. Lekarz badając co jakiś czas dziecko dostrzega nawet najdrobniejsze oznaki rozwijającej się choroby i od razu zastosuje odpowiednie środki w celu jej zlikwidowania. I to znowu potwierdza konieczność stałego kontaktu matki z poradnią D, stałej obserwacji lekarskiej dziecka, gdyż niejednokrotnie bardzo wczesne objawy krzywicy uchodzą uwagi matki, która stale widząc dziecko może nie zauważyć niewielkich, a ważnych dla wczesnego leczenia odchyleń od stanu prawidłowego. A teraz przypomnijmy sobie niektóre objawy zaczynającej się krzywicy, które powinny matkę zaniepokoić i zmusić do pokazania dziecka lekarzowi: — nadmierne pocenie się — zwłaszcza główki, — nieregularne późne wyrzynanie się zębów, — duże nie zarastające ciemię, — ogólny niepokój, nadmierna drażliwość dziecka lub apatyczność, jak też szybkie męczenie się dziecka, — niespokojny sen, — późne siadanie, podnoszenie się, stanie, -— miękkość kości czaszki przy obmacywaniu, — zniekształcenie klatki piersiowej — uwypuklenie jej ku przodowi, tak zwana kurza klatka piersiowa, lub zapadnięcie — szewska klatka piersiowa, —■ wygięcie nóżek w kształcie litery O lub X.