A A A

Ostre zaburzenia w odżywianiu niemowląt

Ostre zaburzenia w odżywianiu niemowląt, czyli biegunki,^ występują nagle i objawiają się wysoką temperaturą, czę stymi płynnymi stolcami, wymiotami, niepokojem i pła czem oraz dużym i nagłym spadkiem wagi dziecka. Dzieci karmione piersią chorują rzadziej na biegunkę, ponieważ rozwijają się prawidłowo i dzięki mleku matki są odporne na choroby, natomiast dzieci karmione sztucznie mają zawsze znacznie zmniejszoną odporność na choroby. W momencie wystąpienia biegunki u dziecka widzimy, że stolce, dotychczas spoiste, papkowate, stają się częste, płynne, z domieszką śluzu. Dziecko jest niespokojne, przed oddaniem stolca płacze, gdyż ma bóle, a uspokaja się dopiero po wypróżnieniu. Wkrótce stolce stają się nie tylko płynne, ale nawet jakby wytryskały z odbytu. Wygląd dziecka jest bardzo charakterystyczny: twarz szaroblada, oczy i policzki zapadnięte, nos wydłużony. Dziecko śpi źle, często się budzi, jest niespokojne, ma wymioty i gorączkuje, nie przybiera na wadze, a nawet gwałtownie ją traci. Wraz z częstymi stolcami dziecko traci dużo wody, a z nią składniki mineralne i białko, krew dziecka przy tym staje się gęsta, co powoduje złe odżywianie tkanek. Szczególnie wrażliwa jest tkanka mózgowa, o której niedożywieniu świadczą następujące objawy: dziecko jest nieprzytomne — zamroczone, oczy ma utkwione w jeden punkt, jakby patrzyło poza nas — w dal, mogą wystąpić konwulsje — drgawki. Czasem dziecko wykonuje ruchy rączkami, jakby coś odganiało czy przywoływało, oraz stęka i pojękuje. Biegunka jest chorobą zakaźną i, jak każda choroba zakaźna, przenosi się od jednego człowieka do drugiego. Dziecko może zarazić się biegunką od swego starszego rodzeństwa lub od kogoś dorosłego, kto miał krótkotrwałe 1—2-dnicwe rozwolnienie i złe sampoczucie. Biegunkę powodują różne zarazki, np. duru brzusznego, duru rzekomego, czerwonki i inne, które żyją w jelitach ludzkich. Mogą one dostać się do przewodu pokarmowego dziecka z brudnych rąk matki czy rodzeństwa, z brudnego smoczka lub naczynia, jak również mogą być przenoszone przez muchy. Muchy, siadające na różnych nieczystościach, przenoszą drobne ich cząstki razem z zarazkami, które po dostaniu się do organizmu dziecięcego mogą wywołać biegunkę. Zapobieganie biegunkom — to przede wszystkim utrzymywanie dziecka w idealnej czystości, i to nie tylko same go dziecka, ale również jego bielizny, naczyń i pomieszcze nia, w którym się ono znajduje. Obowiązkiem naszym jest tępienie much i przestrzeganie, ażeby śmietniki, ścieki i doły kloaczne koło domu były zawsze zamknięte. W czasie biegunki bardzo ważne jest prawidłowe kar-mienie niemowląt piersią, a dopiero w razie koniecznoś ci — mieszanką, za każdym razem świeżo przygotowaną Gdy matka zauważy, że dotychczas zdrowe i dobrze rozwijające się dziecko, które miało 2—3 razy na dobę pap kowate stolce, zaczyna oddawać za często stolce płynne ze śluzem, staje się niespokojne i blednie — musi natych miast udać się z nim do poradni D. W takich przypadkach nie wolno zwlekać, nie wolno też na własną rękę podaumć żadnych lekarstw i środków. Dziecko w czasie biegunk bardzo szybko traci na wadze i staje się coraz słabsze. Nie kiedy z powodu zbyt późnego zgłoszenia się do poradni późniejsze leczenie musi być długie, a nawet może dojść do takiego wyniszczenia organizmu dziecka, że nie można go już uratować. Matki powinny wiedzieć, że z powodu biegunek ginie co roku dużo dzieci, chociaż czyni się wiele wysiłków w kie runku poprawy tego stanu przez organizowanie coraz to nowych poradni D i Dt, przez coraz szersze uświadamianie matek o przyczynach i skutkach tych chorób. Walka z biegunkami będzie wygrana wówczas, gdy wszystkie matki będą zwracać baczną uwagę na higienę życia dziecka, na idealną czystość i na prawidłowe odży wianie niemowląt.