A A A

Obliczanie dni płodnych na podstawie tzw. zespołu jajeczkowania

W celu oznaczenia okresu największej płodności, podczas którego należy Zachować wstrzemięźliwość, można się posiłkować jeszcze inną metodą. Jest ona bardzo wygodna, gdyż nie wymaga używania kalendarzyka ani przeprowadzania żadnych obliczeń. Konieczna jest natomiast ze strony kobiety zdolność obserwacji, spostrzegawczość, umiejętność zwracania uwagi na pewne charakterystyczne objawy. Objawy te występują w okresie poprzedzającym jajeczkowanie i na'ich podstawie niektóre kobiety mogą same rozpoznać u siebie zbliżającą się chwilę wydalenia dojrzałego jaja z jajnika. Objawy te można do pewnego stopnia porównać do objawów rui, występującej w podobnych okolicznościach u zwierząt. Występują one stale mniej więcej na 5 dni przed jajeezkowaniem. Chociaż nie zawsze mają jednakowe nasilenie u wszystkich kobiet, są jednak u niektórych na tyle charakterystyczne, że przy pewnej uwadze i zainteresowaniu dadzą się łatwo stwierdzić. Jakie to są objawy? 1) zwiększona wilgotność pochwy — obecność większej ilości białawomlecznej wydzieliny; 2) obrzęk sromu powodujący uczucie zwężenia szpary sromowej, co daje się zauważyć np. przy podmywaniu; 3) sinawe zabarwienie błony śluzowej przedsionka pochwy; 4) zmiana woni wydzieliny pochwy; 5) zmiany w nastroju i psychice, a czasem również wzmożony popęd płciowy. Ponadto do wymienionych objawów może się dołączyć po upływie 1—2 dni jeszcze objaw dalszy, który jednak nie jest tak stały, a mianowicie: kobieta może odczuwać lekkie rozpieranie lub napięcie w dole brzucha, raz po stronie prawej, a raz po stronie lewej, w zależności od tego, w którym z jajników następuje jajeczkowanie. To uczucie napięcia może niekiedy stopniowo narastać, wywołując u niektórych kobiet nawet wrażenie bólu, po czym nagle ustępuje, pozostawiając po sobie uczucie przyjemnego odprężenia. Jest to moment wydalenia jaja z jajnika, po którym ustępują od razu wszystkie pozostałe wyżej opisane objawy tzw. „zespołu jajeczkowania". U niektórych kobiet może też wystąpić w okresie jajeczkowania — choć zdarza się to niezmiernie rzadko — jedno- lub dwudniowe skąpe krwawienie międzymiesiącz-kowe. Jak więc należy posługiwać się opisaną metodą, jeśli kobieta nauczy się spostrzegać u siebie omówione wyżej objawy? Otóż z chwilą zauważenia u siebie pierwszych objawów „zespołu jajeczkowania" należy przerwać współżycie płciowe mniej więcej na czas ich trwania, tj. na 5 dni, i przedłużyć okres wstrzemięźliwości na dalsze dwa dni po ustąpieniu wspomnianych objawów. W ten sposób łączny czas zaniechania współżycia płciowego wynosi 7 dni. Okres ten na ogół odpowiada obliczeniom według „kalendarzyka małżeńskiego". Widzimy więc, żę powyżej opisana metoda jest dość prosta. Posiada ona też tę dogodność w porównaniu z metodą Ogino-Knausa, że sygnalizuje przesunięcie się terminu jajeczkowania. Jednak i do niej odnoszą się wszystkie uwagi i zastrzeżenia podane odnośnie do metody Ogino-Knausa.