A A A

Najczęstsze objawy chorób kobiecych

Różne dolegliwości sprowadzają kobiety do lekarza. Częstym objawem w chorobach kobiecych są bóle. Umiejscawiają się one najczęściej w podbrzuszu, w okolicy lędźwiowej i krzyżowej kręgosłupa, w okolicy sromu czy w pochwie. Mogą one promieniować na całą jamę brzuszną, czasami ku udom lub do tyłu ku kiszce stolcowej. Bóle są stałe lub też pojawiają się okresowo. Kobiety powinny zwracać uwagę na okres pojawiania się bólów (przed miesiączką, w czasie trwania miesiączki lub po miesiączce) oraz na okoliczności towarzyszące powstawaniu czy nasilaniu się dolegliwości, np. podczas stosunku, przy dźwiganiu, schylaniu się, oddawaniu moczu czy stolca. Dokładne opisanie okoliczności towarzyszących powstawaniu czy nasilaniu się bólów ułatwia lekarzowi rozpoznanie choroby. Odczuwanie bólu jest właściwością indywidualną, toteż ich nasilenie nie zawsze świadczy o ciężkości choroby. Bóle nie towarzyszą wszystkim schorzeniom narządu rodnego. Do poważnych objawów w chorobach kobiecych należą upławy. Prawidłowa wydzielina pochwy jest bezbarwna i ta nie powinna niepokoić kobiety. Pojawienie się natomiast upławów żółtawych, brązowych czy zielonkawych o niemiłym zapachu jest dowodem, że w narządzie rodnym toczy się jakiś proces chorobowy. Szczególnie niepokojące są upławy z domieszką krwi. Upławy trzeba leczyć. Dalszym poważnym objawem są nieprawidłowe krwa-wienia z narządu rodnego. Mogą to być krwawienia niezależne od miesiączek, jak też krwawienie miesiączkowe zbyt obfite i długotrwałe, a także krwawienie występujące po stosunkach płciowych. Objawem schorzeń i zaburzeń czynności narządu rodnego jest również brak miesiączek. Do rzadziej występujących objawów należy świąd sromu. Jest to bardzo przykra dolegliwość i wymaga zawsze zwrócenia się do poradni dla kobiet. Inne objawy to zaburzenia w oddawaniu moczu (np. częste oddawanie moczu, bolesne parcie na mocz, niemożność zatrzymania moczu przy wysiłkach, kichaniu i kaszlu itp.), zaparcia stolca, wzdęcia brzucha itd. Wszystkie wspomniane objawy nie występują równocześnie. Jeden nieprawidłowy objaw wystarczy, aby kobieta zainteresowała się stanem swego zdrowia i zwróciła się do lekarza. Wczesne rozpoznanie choroby i wczesne jej leczenie nie pozwala na zaawansowanie zmian chorobowych i przyczynia się do szybkiego przywrócenia zdrowia i dobrego samopoczucia kobiety.