A A A

Kąpiel niemowlęcia

Pierwszą kąpielą noworodka jest, jak już mówiliśmy, obmywanie dziecka. Nie kąpiemy dziecka w wanience, zanim nie odpadnie pępowina, ażeby zarazki nie dostały się do rany pępkowej. W pierwszym roku życia dziecko trzeba kąpać codzien nie, gdyż podczas kąpieli najlepiej oczyszczamy skórę. Niemowlę kilkanaście razy na dzień oddaje mocz i kilka razy stolec, czasem „ulewa", wymiotuje lub ślini się a więc zanieczyszcza skórę. Jeżeli nie będzie codziennie kąpane, resztki kału, moczu czy ulanego pokarmu mogą spowodować podrażnienie skóry, odparzenie itp. Kąpiel poza tym bardzo dobrze pobudza oddychanie i czynność serca, a czysta, wymyta skóra lepiej oddycha Kąpieli nie należy przerywać w czasie choroby. Często po pełnianym przez matki błędem jest unikanie kąpania dzie ci chorych, a właśnie podczas choroby skóra musi być szczególnie czysta. Kąpać dziecko trzeba zawsze przed jedzeniem bez względu na porę: rano, w południe lub wieczorem. Najle piej jest kąpać dziecko wieczorem przed ostatnim karmie niem, gdyż po kąpieli i po nakarmieniu dziecko dobrze i spokojnie śpi. Woda przygotowana do kąpieli powinna mieć tempera turę 35 do 36° C. Najlepiej mierzyć temperaturę wody termometrem, w ostateczności można mierzyć łokciem. Bardzo gorąca kąpiel nie jest wskazana, bo można dziecko zbytnio ochłodzić na skutek dużej różnicy między tempe raturą gorącej wody a temperaturą pokoju. Również zbyt chłodna kąpiel nie jest dobra, ponieważ dziecko może się zaziębić i zacząć kichać, kaszleć, a nawet nabawić się zapalenia oskrzeli. Niekiedy młode matki, pragnąc zahartować dziecko, kąpią je w chłodnej wodzie lub stosują zbyt chłodne obmywanie ciała dziecka. Gwałtowne hartowanie niemowląt jest ryzykowne, a często nawet szkodliwe, gdyż powoduje nadmierne oziębienie. Kąpiemy dziecko w takiej wanience, jaką mamy, a więc w metalowej, blaszanej albo drewnianej, a gdy nie mamy wanienki, to w miednicy, której nie wolno jednak używać do innych celów. Najważniejsze, by wanienka lub mied- nica były zawsze czysto utrzymane i używane wyłącznie do kąpieli dziecka. Przed każdą kąpielą i po kąpieli wanienkę trzeba wyszorować szczotką z mydłem i przechowywać tak, żeby nie była zakurzona czy zaśmiecona. Przygotowując kąpiel, kładziemy na dno wanienki czystą pieluszkę, a pod głową dwie pieluszki zwinięte w wałeczek. Na stole kładziemy kąpielowy ręcznik, na nim pieluszkę a z boku przygotowujemy sobie mydło, roztwór kwasu borowego, waciki (kulki z waty), rękawiczkę do namydlania i miseczkę na brudne waciki. Przed przystąpieniem do kąpieli przemywamy dziecku (oczy kwasem borowym. Do każdego oka używamy osob nych wacików, wycieramy nimi oczy w kierunku od kąta zewnętrznego do nosa. Następnie miękkim zamoczonym w kwasie borowym wacikiem oczyszczamy nos, przy czym nie wolno kręcić w nosie dziecka długimi kawałkami waty. Przy myciu uszu nigdy nie należy używać zapałek, drucików ani żadnych innych twardych przedmiotów, gdyż w ten sposób łatwo można ucho uszkodzić. Należy tylko umyć dobrze małżowinę uszną wewnątrz i dokładnie z zewnątrz, zwłaszcza poza uchem, gdzie często gromadzi się brud, powodując odparzenie skóry. Następnie przystępujemy do mycia twarzy. Bierzemy wacik i myjemy kolejno czoło, brwi, grzbiet nosa, policzki, brodę, okolicę warg i nos i wyrzucamy wacik. Ruch ten powtarzamy kilka razy. Przed włożeniem dziecka do wanienki nacieramy namydloną rękawiczką szyję, tułów, ręce i nogi i dopiero wtedy wkładamy dziecko do wanienki. Lewą rękę podkładamy dziecku pod główkę i pod plecy, a prawą ręką zmywamy mydło najpierw z głowy, a potem z całego ciała. Kąpiel nie powinna trwać dłużej niż 5 minut. W czasie kąpieli trzeba pilnować, żeby woda nie dostała się do uszu, oczu i nosa dziecka. Po wyjęciu z wanienki zawijamy dziecko w ręcznik i szybko wysuszamy bardzo delikatnie i łagodnie cale _iało miękką flanelową pieluszką albo miękkim ręcznikiem, uważając, żeby nie uszkodzić delikatnego naskórka. Po dokładnym wysuszeniu skóry możemy ją w fałdach naoliwić. Gdy dziecko ma bardzo tłustą skórę, pudrujemy fałdy i zgięcia skóry uważając, żeby u dziewczynek nie zasypywać krocza, gdyż puder może drażnić delikatną błonę śluzową sromu. Jeśli dziecko ma bardzo suchą skórę, lepiej jej nie pudrować, a zgięcia i fałdy posmarować jałową oliwą.