A A A

Jak wygląda poród

Poród jest procesem dynamicznym. Poprzedzają go zmiany zachodzące pod koniec ciąży. Mięśnie macicy przegrupowują się i przesuwają w kierunku dna macicy, szyjka maciczna skraca się. Dla ułatwienia porozumiewania się ustalono podział porodu na III okresy: I okres — rozwierania — zaczyna się wraz z pierwszymi prawdziwymi skurczami porodowymi (z praktycznych względów przyjmuje się, że takie skurcze występują co 10 minut), a kończy się w chwili całkowitego rozwarcia szyjki macicy; II okres — wydalania — zaczyna się w chwili pełnego rozwarcia szyjki macicy i kończy się w momencie urodzenia płodu; III okres — łożyskowy — zaczyna się po urodzeniu płodu i kończy wraz z urodzeniem popłodu. Urodzenie łożyska kończy poród i rozpoczyna okres poporodowy. Przez cały okres porodu mięsień macicy kurczy się i rozkurcza względnie regularnie. Skurcz można łatwo stwierdzić trzymając rękę; na macicy. W czasie skurczu macica staje się twardsza, napięta, bardziej spoista. Skurcz trwa od kilkunastu do kilkudziesięciu sekund. W czasie skurczów pierwszego okresu porodu szyjka macicy kurczy się i rozwiera do wielkości odpowiadającej główce płodu. Gdy rozwarcie szyjki macicy jest całkowite, a więc takie, że przejdzie przez nie główka płodu, wtedy najczęściej pęka pęcherz płodowy i odchodzą wody płodowe w ilości około 0,5 litra. I okres porodu nie powinien trwać dłużej niż 18 godzin. U wieloródek i kobiet młodych trwa on krócej. Przy słabych skurczach rodząca może drzemać lub chodzić. Jeżeli skurcze są częste, rodząca powinna pozostać w łóżku. Po pęknięciu pęcherza płodowego, przy kr%vawieniu rodząca nie powinna wstawać z łóżka. Bóle krzyża są lepiej znoszone, jeżeli położna zastosuje łagodny masaż okolicy krzyżowej czy rozcieranie powłok nad dolnym odcinkiem macicy od środka spojenia łonowego na zewnątrz. W czasie porodu nie należy podawać żadnych stałych pokarmów. Można pić w małych ilościach, ale często: przegotowaną wodę, herbatę, kawę, soki owocowe, korzystne jest dodanie cukru. Pod koniec pierwszego okresu porodu i w czasie drugiego okresu nie powinno się podawać nawet pokarmów płynnych. Wysychające wargi i język należy zwilżać zmoczoną gazą. II okres porodu rozpoczyna się w chwili pełnego rozwarcia szyjki macicy. Wówczas główka płodu zaczyna uciskać na dno miednicy, co powoduje ucisk na kiszkę stolcową. Rodząca w czasie skurczów zaczyna przeć podobnie jak przy oddawaniu stolca. Okres skurczów par- tych może trwać najdłużej 2 godziny. Rodząca powinna wydobyć z siebie maksimum sił. fizycznych i psychicznych. Wskazane jest, aby do tego etapu była odpowiednio przygotowana w „szkole matek". Jeżeli w tym okresie rodząca nie jest zdyscyplinowana, wykonuje niespokojne ruchy, nieprawidłowo oddycha, zatrzymuje oddech, jęczy, to często II okres porodu przedłuża się. Od intensywnej współpracy rodzącej z położną w czasie parcia zależy szybkość ukończenia porodu i urodzenia zdrowego dziecka. W tym okresie porodu rodząca musi leżeć na plecach z nogami zgiętymi w kolanach i szeroko rozstawionymi. Górna połowa ciała ma wspierać się na poduszkach. Zgodnie ze wskazaniami dawanymi przez położną rodząca powinna włączyć się z parciem na szczycie skurczu po uchwyceniu się pod kolana, za uda, za kostki bądź za uchwyty przymocowane w dolnej części ramy łóżka (w tej ostatniej sytuacji rozstaw-ione nogi silnie opiera się o łóżko). Przy parciu rodząca musi być zgięta do przodu, unieść nieco pośladki, wygiąć kręgosłup do tylu, unikając wygięcia kręgosłupa ku przodowi i przygiąć głowę do piersi. Siła wydalająca jest skierowana na kość ogonową. W czasie pauzy rodząca głęboko oddycha i stara się rozluźnić mięśnie. Na początku skurczu powinna głęboko oddychać, a na szczycie skurczu zatrzymać oddech zamykając usta i głośnię, brodę powinna przygiąć do piersi 1 przeć ze wszystkich sił tak jak przy wydalaniu stolca. W czasie porodu w części przypadków konieczne jest nacięcie krocza. Blizna po zeszytym nacięciu krocza jest niewielka. Nacinanie krocza zapobiega uszkodzeniu mięśnia dna miednicy małej, które prowadzi później do wypadania pochwy i nietrzymania moczu. Po urodzeniu płodu położna nakłada na obie rączki noworodka bransoletki tożsamości z imieniem i nazwiskiem matki, płcią noworodka i datą porodu. Następnie przecina pępowinę podwiązując ją wygotowaną tasiemką. Po odcięciu pępowiny rozpoczyna się trzeci okres porodu, który powinien trwać nie dłużej niż V* godziny. W tym czasie odkleja się i rodzi łożysko wraz z błonami; rodząca traci około 200 ml krwi. Po urodzeniu łożyska położnica musi pozostawać pod opieką położnej jeszcze 2 godziny. Jest to tzw. okres poporodowy, wydzielony z połogu, okres, w którym może wystąpić krwawienie i dlatego wymaga on specjalnej ostrożności. Położnica powinna sama obserwować, czy nie krwawi, a w razie krwawienia zaalarmować położną.