A A A

Higiena w czasie miesiączki

Szczególnie pilnie należy przestrzegać czystości ciała w czasie miesiączki. O możliwości wystąpienia krwawień miesiączkowych i o tym, jak należy się zachować w tym okresie, muszą być pouczone wszystkie dziewczęta już w okresie dojrzewania płciowego. Higiena okresu miesiączkowego polega przede wszystkim na utrzymaniu w czystości całego ciała, a w szczególności na kilkakrotnym obmywaniu w ciągu dnia okolicy sromu, krocza, kiszki stolcowej i wewnętrznych powierzchni ud. Jak wiadomo, w okresie miesiączki wydziela się z macicy nie tylko krew i strzępki złuszczającej się błony śluzowej, ale również szereg substancji chemicznych nagromadzonych w macicy — jakby w spiżarni — na przyjęcie zapłodnionego jaja. Jeżeli kobieta nie zachodzi w ciążę, wszystkie te ciała, jako bezużyteczne, zostają wydalone na zewnątrz wraz z krwią miesiączkową. Krew miesiączkowa oraz zawarte w niej substancje chemiczne stanowią doskonałe pożywienie dla bakterii, dlatego też odchody miesiączkowe szybko ulegają gniciu i często stają się źródłem przykrej woni zepsutego mięsa. Poza tym zasychająca krew zlepia owłosienie na sromie, po-woduje odparzenia skóry oraz skaleczenia delikatnego naskórka przez poplamioną, zesztywniała bieliznę. Wszystkiego tego łatwo uniknąć, zakładając Ryc. 1. Podpaska miesiączkowa podpaskę miesiączkową i Podpaski higieniczne można nabyć gotowe w sklepie, można też uszyć z flaneli, starego ręcznika itp. Podpaski z materiału są praktyczniejsze, ponieważ są dość trwałe i nadają się do prania. Podpaska powinna składać się z czterech do pięciu warstw tkaniny, w przeciwnym bowiem razie szybko przesiąka i brudzi bieliznę. Przypina się ją do paska uszytego z materiału stanikowego lub ze zwykłego płótna podwójnie złożonego. Z chwilą przesiąknięcia podpaski krwią należy ją odpiąć i zastąpić świeżą. Brudnych podpasek nie trzeba suszyć, gdyż trudniej je wówczas uprać. Jeżeli kobieta nie może uprać podpaski od razu po zdjęciu, najlepiej zrobi, gdy zamoczy ją w zimnej wodzie i pozostawi do cz?.su, gdy będzie mogła zająć się praniem. Dopiero po dokładnym wypłukaniu z krwi w zimnej wodzie, podpaski można prać w wodzie ciepłej oraz gotować. Gdyby zakrwawione podpaski wrzucić od razu do gorącej wody, pozostałyby na nich trudne do usunięcia plamy, gdyż gorąca woda utrwala barwnik znajdujący się we krwi. Do podróży, na urlop, wycieczki itp. praktyczne są podpaski sporządzone z kilku warstw gazy z włożoną do wewnątrz ligniną. Po użyciu podpaski takie niszczymy. Można je zrobić w domu, bądź kupić gotowe w aptece lub w drogerii. Kulturalna kobieta nie powinna rozrzucać podpasek ani w domu, ani gdzie indziej. Nauczmy się pozostawiać po sobie wszędzie wzorowy porządek, czy to w ubikacji, łazience, czy na brzegu jeziora lub rzeki. Odpadki i nieczystości, a w tym również zużyte podpaski miesiączkowe, kawałki zakrwawionej waty itp., powinniśmy zakopywać w ziemi łub spalać. Jeśli postępujemy inaczej — dajemy o sobie złe świadectwo. Zamiast nosić podpaski miesiączkowe, niektóre kobiety wpychają kawałki waty do pochwy. Jest to sposób bardzo szkodliwy dla zdrowia, ponieważ ręce nasze i wata nigdy nie są zupełnie czyste. Poza tym utrudniamy w ten sposób odpływ krwi miesiączkowej, jak również możemy zranić paznokciem ścianę pochwy, co sprzyja zakażeniu, gdyż, jak już mówiliśmy, zalegająca tam krew jest doskonałym pożywieniem dla bakterii. Przez zakładanie waty do pochwy stwarzamy również warunki sprzyjające przenikaniu bakterii w głąb narządu rodnego, tj. do jamy macicy i do jajowodów, a nawet do jamy brzusznej. Niemniej szkodliwym zwyczajem jest wykonywanie w czasie miesiączki wszelkich przepłukiwań pochwy oraz wprowadzanie tam palców podczas podmywania się. Wszystkie te niepotrzebne manipulacje mogą się również stać punktem wyjścia chorób narządu rodnego. Należy pamiętać, że przepłukiwania pochwy są zabiegiem leczniczym, i dlatego nie wolno ich wykonywać na własną rękę, bez wiedzy i kontroli lekarza. Należy również bezwzględnie zaniechać w okresie mie-siączki stosunków płciowych, gdyż są one wówczas szkodliwe dla zdrowia kobiety z przyczyn, o których już mówiliśmy, i o których później będzie mowa. Poza tym wydzielina miesiączkowa może działać drażniąco na błonę śluzową cewki moczowej mężczyzny. Niesłuszny jest natomiast pogląd, że w okresie miesiącz ki nie wolno kąpać się, pływać i uprawiać ćwiczeń gimna stycznych. Kąpiel całego ciała jest w okresie miesiączki bardzo pożądana, ponieważ odświeża skórę i ułatwia wy dalanie przez nią z organizmu bezużytecznych i szkodli wych produktów przemiany materii. Oczywiście należy unikać kąpieli gorących lub zbyt zimnych. Szkodliwe jest także oziębianie nóg i dolnej połowy ciała. Dlatego w cza sie miesiączki nie należy długo stać w zimnej wodzie, np. prać bielizny w rzece. Nie wolno również parzyć nóg w go rącej wodzie, gdyż może to niekiedy zwiększyć krwawie nie. Natomiast normalna kąpiel oczyszczająca pod natrys kiem lub oblewanie ciała ciepłą wodą z dzbanka jest bar dzo wskazane. Dla kobiet zdrowych i przyzwyczajonych do kąpieli lub pływania w wodach otwartych nie jest rów nież szkodliwa w tym okresie kąpiel i pływanie w rzece czy jeziorze. t Jeśli idzie o ćwiczenia fizyczne i uprawianie sportu w okresie miesiączki, to stwierdzono, że nie icywierają one ujemnego wpływu, a niekiedy nawet u kobiet cierpiących z powodu bolesnego miesiączkowania ćwiczenia sprzyjają zmniejszeniu się dolegliwości. Nie należy jednak w tym okresie nadużywać sportu, jak również wykonywać ciąż kiej pracy fizycznej, podnosić ciężarów itd. Dorastające dziewczęta w okresie miesiączki powinny ograniczyć się do prostych i nie męczących ćwiczeń gimnastycznych. Szczególnie korzystne w tym okresie jest przebywanie na świeżym powietrzu oraz długi, 8—9-godzinny sen. Należy w tym okresie bezwzględnie wstrzymać się od picia alkoholu. Kobiety cierpiące z powodu chorób narządu rodnego, nieprawidłowo miesiączkujące, zwłaszcza ze skłonnością do obfitych krwawień lub odczuwające silne bóle w dole brzucha, powinny zwrócić się po poradę do lekarza. W razie potrzeby taka kobieta otrzyma odpowiednie lekarstwo, a nawet zwolnienie z pracy na 1—2 dni w miesiącu. Każda miesiączkująca kobieta powinna zapisywać w kalendarzu dzień rozpoczęcia miesiączki i czas jej trwania.