A A A

Ciąża powikłana

Ciąża jest stanem naturalnym u kobiety. Od chwili zagnieżdżenia jaja w jamie macicy, w narządzie rodnym i w całym ustroju kobiety dokonują się głębokie przemiany biologiczne, dotyczące każdego z narządów i ich czynności. Podczas ciąży zmienia się nawet psychika kobiety. Są to zjawiska konieczne i pożyteczne i u zdrowej kobiety przebiegają na ogół bez większych zaburzeń i nie dają dolegliwości. Warunk'em niezbędnym dla prawidłowego rozwoju ciąży jest stosowanie się ciężarnej do wszystkich zaleceń lekarskich. Powinna ona mieć tę świadomość, że niektóre ograniczenia życiowe i zawodowe mają na celu w końcowym efekcie urodzenie zdrowego dziecka i przebycie okresu ciąży bez powikłań. Na ogół większość kobiet pragnie dziecka i zazwyczaj chętnie spełnia wymogi nowoczesnej opieki przedporodowej — w tej grupie kobiet powikłania ciąży są rzadsze, a odsetek zdrowych dzieci wysoki. Znacznie gorsze wyniki notujemy w grupie kobiet, które mają stosunek do przyszłego dziecka obojętny, względnie wręcz niechętny. Większość tych ciężarnych rzadko korzysta z porad lekarza, albo tego w ogóle nie robi, i stanowi na ogół potencjaln źródło pacjentek oddziałów ciąży powikłanej. Powikłania ciąży prowadzą częstokroć do następstw po ważnych albo wręcz tragicznych, kończą się nieraz trwałym kalectwem matki, utratą dziecka, względnie wydaniem na świat potomstwa mniej wartościowego, niedoroz-winiętego albo uszkodzonego. Można tych wszystkich przykrości uniknąć, o ile ze strony młodych rodziców spełnione będą wszystkie niezbędne postulaty warunkujące posiadanie zdrowego dziecka i jeżeli opieka nad kobietą ciężarną będzie stała na wysokości zadania. Matka i płód w czasie ciąży stanowią biologiczną całość i wszystkie zmiany chorobowe u ciężarnej matki niekorzystnie wpływają na płód. Kobieta pozostająca pod opieką lekarską jest uświadomiona, że nie należy lekceważyć nawet na pozór drobnych dolegliwości, gdyż bywają one niekiedy zwiastunami nadciągających groźnych powikłań, które, jeżeli nie zacznie się je w porę leczyć, mogą zagrozić zdrowiu matki i życiu płodu. Powinna ona znać te objawy, aby w razie ich wystąpienia natychmiast zwrócić się do lekarza. Niestety istnieje wśród naszej społeczności kobiecej, nawet jeszcze dziś, sporo przesądów i zabobonów, związanych z ciążą, które czasami prowadzą do nieszczęść. Kobieta, która kilka razy rodziła, często uważa siebie za wyrocznię we wszystkich sprawach dotyczących ciąży, porodu i połogu. Chętnie narzuca swoje zdanie, szczególnie młodszym od siebie, które są w ciąży po raz pierwszy, nieraz krytykuje lekarzy i czasami swoimi radami przynosi nieobliczalne szkody ciężarnym i dzieciom. Lekarz natomiast informuje rzetelnie każdą kobietę ciężarną o zmianach zachodzących w jej organizmie, które, choć nieraz przykre (np. mdłości, senność, zmiana w usposobieniu), są następstwem stopniowego przystosowania się do obecności rozwijającego się płodu w narządzie rodnym. Również od lekarza uzyskuje kobieta niezbędne pouczenia, które objawy są groźne i wymagają natychmiastowego zgłoszenia się do poradni. Do objawów groźnych, zwiastujących nadchodzące niebezpieczeństwo i wymagających natychmiastowej pomocy lekarskiej, należą: krwawienia z dróg rodnych, uporczywe wymioty, bóle i zawroty głowy, zaburzenia wzroku (mroczki, osłabienie wzroku), obrzęki twarzy, rąk i nóg, osłabienie odczuwania lub ustanie ruchów płodu, odchodzenie wód płodowych, duży przyrost wagi, skąpe i bolesne oddawanie moczu, podwyższona ciepłota ciała, duszność, silne osłabienie, uporczywe zaparcia stolca, bóle w dole brzucha i po stronie prawej, szybkie powiększanie się brzucha. Szczególnie troskliwą opieką powinny być otoczone kobiety ciężarne z ciężkimi chorobami ogólnymi: serca, płuc, nerek, wątroby, układu nerwowego, z cukrzycą itp. Ciąża u tych kobiet dodatkowo obarcza uszkodzone narządy, które z trudem pracują w zmienionych warunkach.