A A A

Ciąża obumarła

Obumarcie płodu może nastąpić w każdym okresie ciąży. Jeżeli fakt ten ma miejsce w pierwszej połowie ciąży to rozpoznanie obumarcia płodu lekarz ustala na podstawie obserwacji ciężarnej, u której nie stwierdzi powiększenia się macicy w przeciągu 3 — 4 tygodni. W drugiej połowie ciąży lekarz najczęściej zostaje zaalarmowany przez samą kobietę ciężarną, która zgłaszając się do niego oświadcza, że od pewnego czasu nie czuje ruchów płodu. Badaniem lekarskim nie wysłuchuje się w takim przypadku tonów serca płodu, a dalsza obser¬wacja wykazuje zmniejszanie obwodu brzucha i obniżenie dna macicy oraz zmiany kośćca płodu w obrazie rentgenowskim. . Najczęstszymi przyczynami obumarcia płodu, zarówno w pierwszej, jak i drugiej połowie ciąży, są: kiła, cukrzyca, choroby nerek, toksoplazmoza, przedwczesne odklejenie łożyska i inne przyczyny omówione w rozdziale o poronieniach. Stwierdzenie obumarcia ^płodu wymaga bezwzględnie umieszczenia ciężarnej w szpitalu dla opróżnienia jamy macicy z jaja płodowego, które zatrzymało się w rozwoju. Niezależnie od okresu obumarłej ciąży u matki zaczynają się wytwarzać zmiany w zakresie krzepliwości krwi, które często stają się przyczyną bardzo obfitego krwawienia po wydaleniu z jamy macicy obumarłego jaja płodowego. Uratowanie życia kobiecie w takiej sytuacji możliwe jest tylko w warunkach szpitalnych.