A A A

Choroby krwi podczas ciąży

Krwinki czerwone zawierają barwnik krwi hemoglobinę, która jest połączeniem żelaza z białkiem. W płucach hemoglobina krwinek łączy się z tlenem, który zostaje przekazany przez hemoglobinę wszystkim tkankom w organizmie. Krwinki czerwone powstają w szpiku kostnym, pełnią swą funkcję ponad 100 dni, a następnie ulegają zniszczeniu, głównie w śledzionie i wątrobie. Poza białkiem do tworzenia hemoglobiny potrzebne są: witamina C, kwas foliowy i witamina Bio. U zdrowej kobiety liczba krwinek czerwonych wynosi około 5 000 000, a hemoglobiny od 14,5—16,5 g w 100 ml krwi. W każdej prawidłowej ciąży następuje pozorny spadek krwinek czerwonych i hemoglobiny. Dolna granica wynosi dla krwinek czerwonych 3,5 miliona, a hemoglobiny do 11 g w 100 ml krwi. Zjawisko to jest wynikiem rozrzedzenia krwi wskutek przyrostu plazmy podczas ciąży i nie wymaga leczenia. W ciąży występuje duże zapotrzebowanie między innymi na żelazo. Płód podczas swego rozwoju zabiera od matki w sumie około 300 mg żelaza. Matka pokrywa te wymagania płodu czerpiąc żelazo z pożywienia. Głównym źródłem żelaza pokarmowego jest mięso, nerki, wątroba, suszone gruszki i śliwki oraz. owoce i jarzyny, jak np. szpinak, groch, fasola, rzodkiewki, szczypiorek, poziomki. Ponadto niezbędna jest podaż dostatecznej ilości białka i witamin. Jeżeli dieta obfituje w artykuły spożywcze zawierające żelazo, białko i witaminy — to zdrowa kobieta w ciąży na ogół nie cierpi na zaburzenia w gospodarce żelazem. Jeżeli pokarmy nie zawierają wystarczającej ilości żelaza i innych niezbędnych składników, względnie występuje upośledzenie wchłaniania żelaza z przewodu pokarmowego, powstają warunki do rozwoju niedokrwistości ciążowej. Istnienie ognisk zakaźnych w ustroju, np. zepsutych zębów, chorych migdałków, upośledza czynność krwiotwórczą szpiku. W chorobach nerek, w których następuje ucieczka białka, również powstają warunki do zaburzeń w tworzeniu hemoglobiny. Wreszcie gwałtowna utrata krwi przez matkę, np. w przypadku łożyska przodującego, powoduje powstanie niedokrwistości pokrwotocznej. Niedokrwistość ciążowa powoduje obniżenie ilości dostarczanego przez matkę rozwijającemu się płodowi tlenu i innych niezbędnych składników, co doprowadza nieraz do obumarcia płodu, względnie do zakłócenia jego rozwoju. Niedokrwistość obciąża również w znacznej mierze organizm matki. Niedokrwistość ciążową rozpoznaje się bardzo łatwo na podstawie charakterystycznych objawów i określa się ją dokładnie po wykonaniu badania morfologii krwi. Leczenie przeprowadza się pod kontrolą lekarza ambulatoryjnie, podając żelazo, kwas foliowy, a w cięższych przypadkach w szpitalu; niekiedy konieczne są przetaczania krwi. Najwłaściwszą formą postępowania jest niedopuszczenie do rozwoju niedokrwistości podczas ciąży. Właściwa opieka lekarska podczas ciąży i wykonanie morfologicznego badania krwi raz w miesiącu są w tym bardzo pomocne.