A A A

Badania ginekologiczne

Podstawowymi sposobami ustalenia rozpoznania schorzenia u kobiety zgłaszającej się do specjalisty ginekologa są zebranie wywiadu, badanie ogólne i badanie ginekologiczne. W czasie zbierania wywiadu lekarz chce uzyskać możliwie dokładne dane o obecnych dolegliwościach, czasie ich trwania, nasileniu, chce wiedzieć o przebytych chorobach, ewentualnie o przebytych operacjach oraz o chorobach w rodzinie. Kobiety, które przebyły leczenie szpitalne, powinny okazać tzw. „kartę informacyjną" uzyskaną przy wypisie ze szpitala. Konieczne jest podanie dokładnych danych o przebytych ciążach, porodach i poronieniach. Zawsze należy podać częstość występowania miesiączek, czas ich trwania i obfitość oraz dokładny termin ostatniej miesiączki. Takie dane każda kobieta powinna dokładnie pamiętać. Wywiad powinien obejmować też dane dotyczące życia seksualnego kobiety. Wiele zaburzeń w tej dziedzinie można usunąć po uzyskaniu właściwych wskazówek od lekarza. Badanie ogólne ma na celu poznanie budowy ogólnej badanej kobiety, rozmieszczenia tkanki tłuszczowej, typu owłosienia, rozwoju sutków oraz oznaczenie ciepłoty ciała i ciśnienia krwi. Każda kobieta jest badana u ginekologa przez powłoki brzuszne oraz wewnętrznie, tzn. przez pochwę, a czasami przez odbytnicę. Takie badania są konieczne ze względu na umiejscowienie narządu rodnego. Należy więc przed wizytą w poradni dla kobiet przygotować się do takiego badania i odpowiednio nastawić się psychicznie. Zrozumiałe jest, że kobieta zamierzająca poddać się badaniu ginekologicznemu przeżywa przykre momenty zażenowania czy też wstydu w związku z koniecznością rozebrania się u lekarza i poddania się badaniu, czy też ujawnienia bardzo osobistych przeżyć i doznań. Trzeba pamiętać, że lekarz wstydliwość i zażenowanie kobiet rozumie, a zgłaszającą się pacjentkę traktuje jak chorego człowieka potrzebującego pomocy. Wzdraganie się przed badaniem czy utrudnianie badania niepotrzebnie zaburza tok pracy lekarza. Przed badaniem należy oddać stolec i mocz. Podczas obmacywania brzucha należy rozluźnić mięśnie, leżeć spokojnie i oddychać głęboko. Badanie wewnętrzne przez pochwę odbywa się na specjalnym fotelu ginekologicznym, w położeniu, które umożliwia najlepszy dostęp do wewnętrznych narządów rodnych. Pacjentka leży na plecach z rozchylonymi nogami, umieszczonymi na specjalnych podpórkach. W czasie badania przez pochwę należy równo, głęboko oddychać, nie napinać powłok brzusznych, gdyż ułatwia to lekarzowi badanie, które w takich warunkach jest zupełnie niebolesne. Niespokojne zachowanie się, napinanie powłok brzusznych, zaciskanie nóg przedłuża, a czasem uniemożliwia badanie. Na fotelu ginekologicznym przeprowadza się także badanie we wzierniku, w celu oglądania pochwy, części pochwowej szyjki macicy oraz celem pobierania wydzieliny z pochwy do badania mikroskopowego. Wielkość wziernika dostosowuje się indywidualnie. Badanie jest najczęściej zupełnie niebolesne. U dziewcząt i u kobiet przy zachowanej błonie dziewiczej o małym otworze — badanie wewnętrzne wykonuje się przez odbytnicę. Badanie ginekologiczne pozwala na dokładne przebadanie sromu, pochwy, części pochwowej macicy, na ustalenie wielkości i położenia trzonu macicy, jajników i jajowodów.